Var Olmaktan Bu Kadar Mı Korkulur Olum?

0

Hayatta kendim için yaptığım en faydalı şey, bir parça yabancı dil öğrenmek oldu. Şimdilerde bu sayede youtube’dan ecnebi kanallarını izliyorum. 

İzlediklerim de öyle öğretici kanallar falan değil. 

Mesela yeni yetme bir Fransız var, onu takip ediyorum. Üç otuza aldığı ufak bir yelkenli tekneyle Norveç kıyılarını gezdi, oradan Faroe adalarına geçti, galiba bu aralar Atlantiği aşıyor tek başına. 

Bir İngiliz var ben yaşlarda. Gidip mezatlardan çok ucuza eski ahşap masa, komodin falan alıyor. Onları restore edip acayip güzel şeyler çıkartıyor. Herif obsesif… Hiç üşenmiyor, yarım saat konuşuyor ahşaptaki pas izi nasıl çıkar diye. Yine de çok sürükleyici. 

Bir Amerikalı çekirdeklerden meyve çıkarmaya takmış kafayı, bir İskoç teyze her şeyden şarap yapıyor. Aksanı biraz zor anlaşılıyor ama olsun. Kanadalı bir başka teyze, keçeden harika oyuncaklar yapıyor.

iyi geliyor bana onları izlemek. “Demek ki mümkünmüş” diyorum… “Bir yerlerde insanlar, birbirlerinin kanına ekmek doğramadan da yaşayabiliyorlar demek ki”. 

Tamam onların devletleri de sömürgen falan, eyvallah. Ama adam en azından dışarı çıkmadan önce zırhını kuşanıp kılıcını bileylemek zorunda hissetmiyor. Her Allahın günü embesil bir politikacının tehditlerine maruz kalmıyor.” Tek varoluş amacı iktidarda kalmak olan bir zombi kitlesi ne zaman zincirlerinden kurtulup üzerimize saldıracak” gibi bir derdi falan yok. 

Herifin derdi “bugün çekirdek filizlendi mi”, “dün geceki solüsyon pas lekesini çıkardı mı”, “yarın rüzgar kaç knot, nereden esecek”… Bu kadar… 

Ulan bir insan ömrü boyunca her gün  mü tehdit altında yaşar?  Doğdum “tehdit”, büyüdüm “tehdit”, neredeyse bir ayağım çukurda, hala “tehdit”… Hiç mi normali olmaz bir ülkenin? 

Hadi ben çocukken “Sovyetler komşumuz” falan deniyordu. O bile dağıldı. Sınırlarımızda, İran dışında ufacık memleketler var. Zaten onların bizden ödü kopuyor. İran’la da neredeyse beş yüz yıldır bir çatışma yaşamamışız. Ya hu azıcık huzura ermeyelim mi? 

Anıyorum, hadi iktidarın “düşman”a ihtiyacı var. Ya onun arkasında sıralanan sıradan, benim gibi “küçük insanlar”… Ya hu size ne oluyor? Hepi topu yetmiş sene yaşayacaksınız. İlk yirmisi okul zaten, son yirmisi de hastalık. Olum, manyak mısınız? Bi kendi hayatınıza baksanıza… 

Akıl sağlığımı tümden yitirmeyeyim diye beş senedir televizyon izlemiyorum. Dün yine teyzeme uğradım,  orada rastladım. Erdoğan il örgütleriyle telekonferans yapıyor. Falanca il başkanı “Emir ve görüşlerinize hazırız” dedi yav. Ulan eşşşşşek kadar, kerli ferli adam bunu diyen. “Savaş çıktı da benim mi haberim yok” diye düşündüm bir an. Hepi topu siktiriboktan bir seçime gireceksin. Lan bu kadar biat, bu kadar hiçleşme… Yazık olum sana… O önünde el pençe divan durduğun adam sana bir hayat daha veremez. Azıcık kendin ol. Al bi ikinci el araba, topla çoluk çocuğu pikniğe git. çay demle, ateşteki çamın reçinesinin kokusunu içine çek, bir dağa taşa, kurda kuşa falan bak. 

Var olmaktan bu kadar korkulur mu olum?

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here